O nas

Szanowni Państwo,

Prowadzona przeze mnie Pracownia Konserwacji Mebli Zabytkowych „Artstyl”, powstała w roku 1984.

Podstawą jej utworzenia były: tytuł mgr. inż. Technologii drewna, praca magisterska pisana pod auspicjami Muzeum Narodowego w Warszawie („Zmiana konstrukcji krzeseł od XV do połowy XIX w.”), praktyka na stanowisku restauratora w pracowni konserwacji mebli PP. „Desa” oraz uprawnienia konserwatorskie.

Praca w „Desie” pozwoliła mi na pierwsze kontakty z cennymi muzealnymi obiektami, czy też ważnymi dla polskiej kultury – jak np. salon Marii Dąbrowskiej (Muz. Literatury). Nie bez znaczenia był również fakt możliwości współpracy z przedwojennym stolarzami, którzy w pracowni „Desy” pracowali, jako renowatorzy mebli zabytkowych od wielu lat.

W pracowni prowadzonej przeze mnie wykonujemy prace konserwatorskie zarówno dla muzeów (Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Fryderyka Chopina, Muzeum Collegium Maius w Krakowie Muzeum Literatury, Muzeum Łowiectwa, Muzeum Niepodległości, Muzeum w Kozłówce, Muzeum w Krośnie), instytucji państwowych (Sejm i Senat RP, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Ministerstwo Transportu …, Ministerstwo Gospodarki, Prokuratura), ambasad (Rosji, Wenezueli) jak i osób prywatnych.

Dobra opinia o pracowni w środowisku muzealnym pozwoliła mi na wykonywanie prac przy niezwykle cennych obiektach. Między innymi była to unikalna, pałacowa umywalnia Zamoyskich z Muzeum w Kozłówce (galeria).

Sypialnia – obecnie prezentowana na stałej wystawie polskiej sztuki użytkowej w Muzeum Narodowym w Warszawie – zaprojektowana na wystawę paryską przez prof.. Tichego.

Muzeum Collegium Maius z Krakowa zleciło mi prace konserwatorskie nad meblem niezwykle ważnym dla polskiej, a także europejskiej kultury. Jest to reprezentacyjny stół króla Jana III Sobieskiego (galeria) z końca XVII w., należącego do typu pałacowych mebli augsburskich okresu dojrzałego baroku, niezwykle bogato zdobionego repusowanymi, srebrnymi blachami wykonanymi w samym Ausburgu. Stół ten był eksponowany na niezwykle prestiżowej dla polskiej kultury wystawie p.t. „Kraj Skrzydlatych Jeźdźców – Sztuka w Polsce 1572-1764”. Zamek Królewski w Warszawie był ostatnim, szóstym miejscem prezentacji wystawy po pokazach w pięciu prestiżowych muzeach USA – luty 1999 r. – czerwiec 2000 r. – gdzie zwiedziło ją ponad 400 000 osób. Wystawie towarzyszy 380-stronicowy katalog, gdzie na str. 138 jest prezentowany wyżej opisywany stół.

Miałem także dużą satysfakcję i przyjemność wykonać skomplikowaną konserwację – sławnego, poprzez media  – jedynego w owym czasie grającego fortepianu firmy Ignaca Playel’a (galeria), ulubionej firmy Fryderyka Chopina. Odtworzenie tego instrumentu pozwoliło zrekonstruować XIX-wieczne brzmienie fortepianu, takiego na jakim tworzył Chopin. Instrument jest własnością Muzeum Podkarpackiego w Krośnie. Po zakończeniu prac konserwatorskichodbył się na opisywanym fortepianie koncert dla międzynarodowej grupy Chopinistów na Zamku Królewskim w Warszawie. Wykonawcą koncertu był sam Pan Olejniczak. Dzięki sponsorowi – firmie „Orlen” – wydano płytę CD, „Recital Chopinowski”, grała Pani Lidia Kozubek. Konserwację mechaniki instrumentu wykonał Andrzej Włodarczyk.

Pod auspicjami Senatu RP wykonaliśmy konserwację drewnianej konstrukcji drzwi (1728 r.) do kościoła o.o. Paulinów z Kamieńca Podolskiego (galeria), o którym pisze H. Sienkiewicz w Trylogii. Konserwację repusowanych blach wykonał mgr Janusz Mróz.

Dużym przeżyciem, i to nie tylko konserwatorskim, była praca dla Muzeum F. Chopina przy oryginalnym, zachowanym (wg. dokumentów inwentaryzacyjnym sporządzonym po Jego śmierci) fotelu Chopina (galeria).

Drugi zachowany mebel z Jego ostatniego mieszkania to fotel z kolekcji Biblioteki Polskiej w Paryżu, którego kopię wykonaliśmy na zlecenie Muzeum F. Chopina w Warszawie (galeria).

Od grudnia 1983 r. posiadam wydane przez Ministerstwo Kultury i Sztuki bezterminowe uprawnienia do wykonywania zawodu artysty-plastyka w dyscyplinie konserwacji mebli zabytkowych. Nr 473/83.

W czerwcu 1999 r. zostałem ustanowiony biegłym sądowym, przy Sądzie Okręgowym w Warszawie, z zakresu konserwacji i restauracji mebli zabytkowych. Nr. Adm. 5032/014/99.

Jestem członkiem Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków, oddz. W Warszawie. Nr. leg. 33. Rzeczoznawcą Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków. Nr. 137.

W roku 1998 zostały uruchomione Studia Magisterskie, Kierunek Technologia Drewna, Specjalność Konserwacja Drewna Zabytkowego.  Na wydziale tym do roku 2011 prowadziłem zajęcia ze studentami IV i V roku z przedmiotu konserwacja mebli.

 

                                                                                                                                                                                               Artur Jaworski